معرفی گیاه

لاویج با نام علمی Levisticum officinale KOCH گیاهی است از تیره چتریان، که از قرن دوازدهم نزد مردم شناخته شد و برای مصارف دارویی به کار برده می‌شد.

نام لوستیکوم از کلمه لاتین «لاوار» به معنی تمیزکننده و شوینده گرفته شده است که حاکی از خاصیت درمانی این گیاه است. این گیاه بومی مناطق مدیترانه‌‎ای در جنوب اروپا و آسیای صغیر است و می‌توان آن را در سراسر اروپای مرکزی و جنوبی، بریتانیا، شرق آمریکا و جنوب غربی آسیا یافت. انجدان رومی گیاهی چندساله است که ارتفاع آن ممکن است به 2 متر برسد و از نظر ظاهری شباهت زیادی به کرفس دارد.

این گیاه ساقه بلند برگ‌های دراز، ترد و مسطحی دارد. برگ‌ها متناوب و طول آنها 50 تا 60 سانتی‌متر است و دارای غلافی بلند و سطحی صاف و براق هستند. ریشه مخروطی شکل این گیاه ضخیم، گوشتی، قهوه‌ای مایل به خاکستری و به طول 40 تا 50 سانتی‌متر است. گل‌ها به رنگ زرد کم رنگ در تابستان ظاهر می‌شوند و به دنبال آن میوه‌های کوچک با رنگ زرد تیره یا قهوه‌ای روشن ظاهر می‌شوند.

ریشه، میوه، برگ‌ها و پیکر رویشی این گیاه خاصیت دارویی دارند. در فارماکوپه‌های معتبر مواد موثره ریشه انجدان رومی به عنوان موادی مدر معرفی شده‌اند. ترکیبات شیمیایی این گیاه شامل اسانس (عمدتا از فتالیدها شامل لیگوستیلید، بوتیل فتالید، سدانولید، کارواکرول، اوژنول و تریپنئول است)، اسید آنجلیک، رزین، اسید سیتریک، پیگمنت لیگولین و انواع کومارین است.
‌

خواص درمانی

انجدان رومی در درمان مواردی چون عفونت مجاری ادراری، سنگ کلیه و مثانه، خلط آور، ضدالتهاب، آرام بخش، دفع میکروب، ضد اسپاسم عضلانی، هضم کننده غذا، تحریک عضلات روده (ضدنفخ)، درمان کولیک در کودکان، درمان سوءهاضمه، درمان جوش‌های صورت، آکنه، نقرس و روماتیسم، بهبود درد قاعدگی و کم خونی در زنان و افزایش میل جنسی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
‌